Η «προσγείωση» στα ελληνικά δεδομένα είναι συνήθως ανώμαλη. Στην αναξιοκρατία, στη μιζέρια, στη λαμογιά. Στη χώρα και το πρωτάθλημα που βασιλεύουν ο τυχοδιωκτισμός, η ιδιοτέλεια, του δίκιο του «ισχυρού». Είναι δύσκολο να προσαρμοστείς στο απύθμενο κόμπλεξ, στην προκατάληψη, στο μένος και το κυνηγητό εγχώριων «φρούτων».
Όταν στην ΟΥΕΦΑ, στην Ατλέτικο και στη Λεβερκούζεν βγάζουν το... καπέλο στον Άρη, υπάρχουν εντός των συνόρων «απομεινάρια μιας άλλης εποχής» που έχουν το θράσος να αμφισβητούν τους «κίτρινους» και την ευρωπαϊκή του πορεία. Παράγοντες που απασχόλησαν, απασχολούν και πάντα θα απασχολούν την ελληνική Δικαιοσύνη, έχουν και την ευκαιρία και το μικρόφωνο να μιλήσουν δημόσια! Σε άλλες χώρες, αν δε σάπιζαν πίσω από τα κάγκελα, θα ήταν καταδικασμένοι σε μόνιμη περιφρόνηση. Εδώ λυμαίνονται σωματείων, έχουν λόγο και άποψη για τα πάντα, κερδίζουν στην πλάτη όλων μας...
Πρέπει ακόμη να ανεχόμαστε γραφικούς τύπους σαν το Ζαλίκα και ρατσιστές προέδρους. Παίκτες ανώριμους που χτυπούν στο ψαχνό, βρίζουν, προκαλούν, υποκρίνονται για να κερδίσουν απλά ένα σφύριγμα.
Διαιτητές ανεπαρκείς σαν τον Μήτσιο, τον Τριτσώνη κι πολλούς άλλους, που συνεχίζουν να σφυρίζουν είτε λόγω «μέσου», είτε γιατί απλά μας «τέλειωσαν» οι άλλοι.
Ανεχόμαστε κομπλεξικούς, αγιάτρευτα «πληγωμένους» παράγοντες και αδρά αμειβόμενους υπαλληλίσκους! Κάποιοι από αυτούς συνεχίζουν να χειραγωγούν, να επηρεάζουν και να παραπλανούν. Να πλουτίζουν κι αυτοί εκμεταλλευόμενοι το πάθος - αγάπη των πολλών για μια ομάδα, την αδυναμία τους, ή απλά την άρνηση τους να κοιτάξουν πίσω από την «κουρτίνα».
Έτσι πορευόμαστε και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε. Τίποτα δεν αλλάζει, αλλά και δεν θα επέτρεπαν να αλλάξει οι από χρόνια «βολεμένοι».
Ευτυχώς υπάρχει η λυτρωτική παρένθεση της ευρωπαϊκής πορείας. Το «ταξίδι» του Γιουρόπα Λιγκ που πρέπει να συνεχισθεί. Πετάς εκτός θεσμού την κάτοχο (μην το ξεχνάμε...) και συνεχίζεις. Τουλάχιστον μέχρι τα τέλη του φετινού χειμώνα. Γιατί όχι μέχρι την Άνοιξη... Το όνειρο μπορεί να κρατήσει. Για αυτό το παιχνίδι της Πέμπτης είναι από τα πλέον σημαντικά των τελευταίων δεκαετιών. Η ομάδα την Πέμπτη απογειώνεται και πρέπει να αργήσει να... προσγειωθεί ξανά.
