Ευτυχώς υπάρχει και η Ευρώπη. Το «ταξίδι» του Γιουρόπα Λιγκ συνεχίζεται για τον Άρη και μας επιτρέπει όλους να ξεφεύγουμε από την εγχώρια μιζέρια. Να ξεχνάμε για λίγο τους παράγοντες – οχετούς! Τους… εντολοδόχους διαιτητές. Κάποιους άλλους με μνήμη επιλεκτική. Δικαιοδοτικά όργανα πειθήνια όργανα. Κρατικούς λειτουργούς και εκπροσώπους του νόμου ιδιαίτερα… ελαστικούς! Επιδέξιους σε ελιγμούς για όφελος «ισχυρών», σε κωλοτούμπες που θα ζήλευαν πρωταθλητές της γυμναστικής…
Ευτυχώς που υπάρχουν βραδιές σαν κι αυτή αναμέτρησης με τους «πολίτες». Για να αποθεώσουμε κι εμείς - όπως όλος ο ποδοσφαιρικός πλανήτης – την μοναδική ατμόσφαιρα στο «Βικελίδης». Να χειροκροτήσουμε για το αήττητο σερί 43 ολόκληρων χρόνων που ακόμη «τρέχει». Να αποδώσουμε τα εύσημα σε Μιχαλήτσο και παίκτες για την μεστή, ψυχωμένη ποδοσφαιρική τους παράσταση. Για το «χουνέρι» που επιφύλασσαν στους υπερόπτες και ακριβοθώρητους άσους της Μαν. Σίτι. «Ανακάλυψαν» απλά κι αυτοί ό,τι κι άλλοι υπέρλαμπροι αστέρες της μπάλας, στο ίδιο γήπεδο. Σε αυτό που, εδώ και χρόνια σαράντα τρία, λύγισαν και λυγίζουν ποδοσφαιρικά μεγαθήρια.
Με παράπονο, μετά από ευρωπαϊκό ματς, κάναμε τις αναπόφευκτες συγκρίσεις για τη διαιτησία. Από τους… εντολοδόχους στα σεμινάρια διαιτησίας όπως αυτό του Ισπανού Άλμπερτ Μαγένκο. Οι όροι του παιχνιδιού και το πώς αυτοί επιβάλλονται, καθορίζουν τελικά αυτή την ποιότητα και το κύρος του…
Διατηρώντας απόρθητο το «κάστρο» και την εστία του ο Άρης έχει δικαίωμα στο όνειρο, σε μια εβδομάδα, μέσα στο «Σίτι οφ Μάντσεστερ». Μπορεί βάσιμα να ελπίζει στη συνέχεια του ευρωπαϊκού του ταξιδιού απλά επαναλαμβάνοντας εμφανίσεις σαν αυτή με τη Σίτι. Όπως της μαγικής βραδιάς στο «Βιθέντε Καλδερόν», της εμφατικής εμφάνισης - παρά την ήττα - στο Λεβερκούζεν.
Τα τόσα κέρδη της φετινής ευρωπαϊκής πορείας (μακάρι χωρίς κανένα … διάλειμμα) θα «εκταμιεύονται» σε όλα τα επόμενα χρόνια. Μετά από τέτοιες βραδιές, φιέστες ευρωπαϊκές φαντάζει ανώμαλη προσγείωση να συζητάμε μεμονωμένους εγωισμούς, «λιποταξίες», αστοχίες επιλογών και «εκλεκτών»…
