Η κατάσταση κινδυνεύει να ξεφύγει οριστικά από κάθε έλεγχο. Να βάλουμε από μόνοι μας όχι ένα αλλά συνεχόμενα «αυτογκόλ». Να χάσουμε μόνοι μας όσα δεν μπορούν να μας στερήσουν οι αντίπαλοι. Να αναλωθούμε σε εσωτερικές έριδες, διαμάχες, να πέσουμε θύματα της εμπάθειας μας, της προκατάληψης με την οποία αντιμετωπίζαμε και επιμένουμε να αντιμετωπίζουμε πρόσωπα και καταστάσεις. Να δημιουργούμε από μόνοι μας λόγους και κλίμα που θα αποτρέπουν ακόμη περισσότερους Αρειανούς να βρεθούν στο γήπεδο. Να συμμετέχουν στην προσπάθεια, τη γιορτή. Να έχουν ενεργή και όχι παθητική συμμετοχή στην διαρκώς ανοδική πορεία τα τελευταία χρόνια.
Αλίμονο σε αυτή την ομάδα που συμπληρώνει 100 χρόνια ιστορίας φαντάζει απαγορευτικό να μπορείς να έχεις τη δική σου άποψη. Να μην είσαι πρόθυμος να ομαδοποιηθείς στο σωρό. Να έχουν γνώμη για σένα χωρίς εσένα. Να μην δικαιούσαι να χειροκροτήσεις τον Κούπερ, ή τον κάθε Κούπερ. Εκτός από την πίκρα, την απογοήτευση, την ανησυχία για να προλάβεις τους στόχους της χρονιάς, να έχεις να ξεπεράσεις και φόβους, τη δυσφορία για το «κλίμα» που θα συναντήσεις. Εικόνες και καταστάσεις των… πέτρινων χρόνων δεν πρέπει να επιστρέψουν στο «Βικελίδης». Η ομάδα τα έχει αφήσει ανεπιστρεπτί πίσω. Έκανε άλματα προόδου. Ανέβηκε επίπεδα όχι μόνο αγωνιστικά. Η 60η ομάδα στην παγκόσμια κατάταξη της διεθνούς ομοσπονδίας ιστορίας και στατιστικής δεν μπορεί να είναι έρμαιο λαϊκών δικαστηρίων. Να αμφισβητούνται όσοι τολμούν να σκέφτονται διαφορετικά…
Η χρονιά είναι στα μισά της και τα περιθώρια αν και έχουν μειωθεί ακόμη υπάρχουν. Στην πορεία της ομάδας δεν δικαιούται κανείς μας να βάλει… χειρόφρενο. Να εκτροχιαστεί από την πορεία της ελέω (αλίμονο) διχασμού και αντιπαλότητας. Έλλειψη ψυχραιμίας αλλά και τη διάθεση να προτάξουμε το συνολικό πάνω από το προσωπικό μας συμφέρον. Καθαρό μυαλό και καλή τύχη σε όλους μας…
