Το λέγαμε ότι τα δύο χθεσινά παιχνίδια σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ προσφέρονταν για να δοθούν απαντήσεις σε όλους. Και αυτό έγινε. Η ομάδα του Γιάννη Μιχαλήτσου έπαιξε πανέξυπνα κόντρα στην ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ και σκοράροντας δύο φορές με τον Νέτο πήρε την πολύτιμη νίκη. Στο παιχνίδι της Πυλαίας οι διαιτητές ήταν αυτοί που στέρησαν από την ομάδα μία μεγάλη επιτυχία.

Ας ξεκινήσουμε από το ποδόσφαιρο. Ο Γιάννης Μιχαλήτσος κατέβασε την ομάδα με το ίδιο σύστημα που την είχε κατεβάσει και στον Εργοτέλη. Ξεκίνησε στη βασική ενδεκάδα για πρώτη φορά τον Σακάτα στα αριστερά και έβαλε τον Νέτο μπροστά. Ο Βραζιλιάνος απέδειξε ότι ξέρει πολύ μπάλα και μπορεί να παίξει σε αυτή τη θέση, ίσως και καλύτερα απ’ ότι στην άμυνα. Δύο φορές βρέθηκε απέναντι από τον Αραμπατζή και σκόραρε με πανέμορφα πλασέ με το αριστερό μάλιστα πόδι. Πολύ μεγάλη εμφάνιση από τον Νέτο και μακάρι να συνεχίσει έτσι. Θετικό μπορεί να χαρακτηριστεί και το ντεμπούτο του Σακάτα, που έδειξε ότι μπορεί να βοηθήσει. Η νίκη είναι πολύ σημαντική για βαθμολογικούς, αλλά και για ψυχολογικούς λόγους ενόψει της πολύ δύσκολης συνέχειας και της προσπάθειας να μπει η ομάδα στην τελική πεντάδα. Τώρα ακολουθεί το παιχνίδι στο «Κλεάνθης Βικελίδης» με τον Ολυμπιακό, όπου επιτακτική είναι η ανάγκη μιας ακόμη νίκης.

Σφαγή χωρίς... βαμβάκι

Το παιχνίδι στην Πυλαία κρίθηκε ξεκάθαρα από τις (μη) αποφάσεις των κυρίων με τα γκρι. Για μένα το παιχνίδι κρίθηκε από την μη αποβολή με ντισκαλιφιέ του προκλητικότατου Λάζαρου Παπαδόπουλου, που χτύπησε με μπουνιά τον Ντέγιαν Μπορόβνιακ στο δεύτερο δεκάλεπτο. Αντί γι’ αυτό έδωσε τεχνική ποινή στον Τάκερ γιατί απώθησε τον Γκετσέφκι. Φόρτωσαν Τόμας και Τάκερ με φάουλ πολύ γρήγορα, βγάζοντας τους εκτός ρυθμού. Το αποκορύφωμα ήταν στο 72-71, όταν γίνονται καθαρά βήματα από τον σέντερ του δικεφάλου και αντί γι’ αυτό δίνεται ένα ακόμη φάουλ. Τώρα δεν ξέρω τι άλλο να σχολιάσω για ένα παιχνίδι στο οποίο τουλάχιστον οι παίκτες του Άρη εμφανίστηκαν με ένα θετικό πρόσωπο. Αν θέλουμε να σταθούμε σε κάτι αγωνιστικά αυτό είναι η λάθος αντιμετώπιση του Λάζαρου Παπαδόπουλου στην άμυνα. Μέχρι το 35’ τον έπαιζε ένας αντίπαλος και φυσικά στις περισσότερες περιπτώσεις δεν μπορούσε να τον περιορίσει. Σε εκείνο το σημείο μαρκαρίστηκε με πετυχημένα νταμπλ τιμ και από κει και πέρα δεν υπήρχε στον αγωνιστικό χώρο. Η εμφάνιση της ομάδας ήταν θετική και φάνηκαν κάποια σημάδια ανάκαμψης ενόψει των αναμετρήσεων που ακολουθούν...

ΥΓ. Ο Γιάννης Μιχαλήτσος γενικά μου είναι συμπαθής. Με έχει εκνευρίσει όμως αυτή η απίστευτη εμμονή του να αναφέρεται συνεχώς στο σύστημα που θέλει να παίξει η ομάδα και στο πόσο διαφορετικό είναι αυτό σε σχέση με το παρελθόν. Το έχει πει μέχρι τώρα τέσσερις φορές και ακούγεται πολύ άσχημα...