Οι Ανάσες των Λύκων
Είναι τουλάχιστον αφελές κάποιος να πίστεψε ότι θα αλλάξει κάτι δραματικά στο Θέατρο Σκιών που ονομάζεται από κάποιους, Ελληνικό Ποδόσφαιρο.
Μια παρωδία ήταν από την γέννησή του μέχρι τα σήμερα και μια παρωδία θα παραμείνει.
Είναι θέμα νοοτροπίας γενικότερα.
Την ώρα της μεγάλης κατάρρευσης και χρεοκοπίας του Αστικού Ελληνικού Κράτους, με παράδοση της Εθνικής Κυριαρχίας και την παραχώρηση με διαδικασίες fast track της περιουσίας των Ελλήνων, συνεχίζουν υπουργοί, τράπεζες, μεγαλοκαρχαρίες, τις λαμογιές τους.
Στην αντάρα χαίρεται ο λύκος. Όχι τα πρόβατα.
Ακριβώς στη ίδια λογική στο τραγικό Ελληνικό Ποδόσφαιρο, δεν τιμωρήθηκε τελικά κανένας, κουμάντο στους νέους πίνακες κάνουν οι ίδιοι που έχουν κατηγορηθεί από εκατό μεριές και δεν απάντησαν ποτέ, διαιτητές που πρωταγωνίστησαν στο σκάνδαλο μπήκαν στους νέους πίνακες, διαιτητές που δεν ακούστηκε τίποτα κοπήκαν, μεγαλοπαράγοντες με αμέτρητες συνομιλίες είναι κουμάντα του Συνεταιρισμού και δεν τους ακουμπάει κανείς.
Το ότι αλλάζουν οι νόμοι σε μια νύχτα για να προσαρμοστούν σε ‘μυστήριες’ συναλλαγές και σκληρά μέτρα, αλλά δεν αλλάζει με τίποτα το γελοίο νομικό πλαίσιο του Ποδοσφαίρου εδώ και 80 χρόνια, λέει σε κανένα κάτι;
Τίποτα δεν θα γίνει και φέτος.
Ίσως για να φανεί ότι επήλθε η κάθαρση, να δώσουν ένα από τα κοκαλάκια που πετάνε κάθε 3-4 χρόνια για να παραμένουν πιστοί μερικοί οσφυοκάμπτες.
Στην εφεδρεία του Συστήματος, από την γέννηση τους έως τώρα.
Ίδιοι με τα αφεντικά τους, χρόνια τώρα σέρνονται σαν θλιβεροί χειροκροτητές πίσω από πλυντήρια κατά δήλωση των ίδιων, εκ των υστέρων φυσικά. Σαλτιμπάγκοι-Επαναστάτες για γέλια και για κλάματα.
Και κανέναν δεν πειράζει το ποιοι είναι, τι είναι, που τα βρήκαν, γιατί τα βάζουν. Ας τα βάλλουν και μετά τους βρίζουμε σαν επαναστάτες που είμαστε. Αφού βέβαια πρώτα πάρουμε κύπελλα, παίξουμε Ευρώπη και τερματίσουμε 2-3οι. Αυτά τα κάνει ο ‘μέγας λαός να ούμε’ όχι αυτοί που μας κάνανε πλυντήριο.
Ανατριχιαστικά αναξιοπρεπείς και ανήθικοι.
Καλά εμείς κοιμόμαστε του καλού καιρού….
Από αυτά που ακούω για τα διαρκείας και τη μη στήριξη κτλ που κλαίγονται κάθε μέρα εκεί στην ΠΑΕ, καταλαβαίνω ένα πράγμα. Ότι ο κόσμος στέλνει το μήνυμά του φέτος. Το ότι διαφωνώ με τον τρόπο, το ξέρετε όσοι έχετε διαβάσει τη στήλη έστω και λίγες φορές.
Αλλά αυτή είναι η αλήθεια.
Κάποτε θα γινόταν. Έγινε στο μπάσκετ. Κανείς δεν διδάχθηκε από εκείνα τα λάθη. Νομοτελειακά, αφού τα ίδια μυαλά κουβαλάμε, ήρθε και η ώρα της μπάλας. Αφού δεν μας ακούτε, μείνετε μόνοι σας. Αυτό λένε. Και δυστυχώς είναι η κυρίαρχη τάση αυτή τη στιγμή και στο ποδόσφαιρο. Όποιος δεν το καταλαβαίνει, κοιμάται όρθιος.
Και οι τυφλοί είδαν πέρσι, αλλά κλείσαμε τα μάτια και συνεχίσαμε το πέταγμα του χαρταετού. Και με τις ίδιες τακτικές ξεκινήσαμε και φέτος το τροπάρι. Πάλι από τον Ιούλιο. Όπως ακριβώς και πέρσι. Και το σταματάω εδώ, προς το παρόν.
Σταματήστε να βρίζετε τον κόσμο και ψάξτε τις αιτίες που κάνανε τον Αρειανό των 12,000 διαρκείας και 13,500 Μ/Ο εισιτηρίων, να γυρίσει την πλάτη.
Το ότι θεωρώ ατυχή την χρονική στιγμή που διάλεξε να στείλει αυτό το μήνυμα ο κόσμος, είναι επίσης αυτονόητο αν κοιτάξουμε το περιβάλλον του φετινού ανταγωνισμού.
Ναι, θα μπορούσαμε να μιλάμε με καλύτερους όρους αν δεν γινόταν η διαχείριση των τελευταίων δύο ετών και τα έμψυχα κεφάλαια στα οποία ΘΑ είχαμε επενδύσει ΘΑ ήταν τώρα στην τρίτη παραγωγική χρονιά τους.
Δεν έγινε. Δυστυχώς, αλλά ο Άρης δεν τελειώνει στα λάθη κανενός διοικούντα. Ο Άρης είναι μια αυτόνομη συλλογική ύπαρξη που πρέπει και συλλογικά να τρέφεται. Και από την στιγμή που διαλέξαμε την αυτονομία από οικονομικούς παράγοντες, η διαδικασία της συλλογικής στήριξης, παίρνει την μορφή Συμβολαίου. Η μη τήρηση των ΣΥΜΦΩΝΗΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ όρων, συνιστά ηθική παρεκτροπή.
Στο δικό μου μυαλό ο Αθανασιάδης ο Σκόρδας ο Κόντης και όσοι έχουν περάσει κατά καιρούς, είναι ελάχιστες σκιές μπροστά στον ίδιο τον Άρη. Το έχω γράψει πολλές φορές. Όποιος ταυτίζει τον Άρη με πρόσωπα, αυτόματα μικραίνει το Σύλλογο.
Φαντάζομαι ότι οι περισσότεροι που δεν πήραν διαρκείας φέτος είναι οι ίδιοι που έβριζαν αυτούς που κάνανε αποχή από το περσινό μπάσκετ. Έτσι όμως νομιμοποιείται, ένθεν και ένθεν, μια στρεβλή συμπεριφορά απέναντι στο Σύλλογο, που καμία σχέση δεν έχει με την ιδεολογία κανενός οπαδού-συνδεσμίτη-φιλάθλου του Άρη. Δεν γουστάρω τον τάδε προπονητή/παράγοντα και δεν πάω στο γήπεδο. Τόσα χρόνια παλεύαμε να αλλάξει αυτή η άρρωστη, και γνησίως ποντικίστικη, νοοτροπία. Δεν θα ξαναγυρίσουμε σε τέτοιες εποχές.
Αυτά.
Σάκη καλή χρονιά και σιδεροκέφαλος.
Μια συμβουλή, αν μπορώ να δίνω συμβουλές.
Κλείνε τα αυτιά σου, αλλά τα μάτια σου μην τα κλείνεις ούτε στον ύπνο σου.
Και ακόμα καλύτερα, μην κοιμηθείς καθόλου.
Γιατί όπως είπε και ο Κούπερ ‘’ο Άρης είναι πολύ περίεργη ομάδα’’.
Καλή χρονιά αδέρφια. Πάνω απ’όλα υγεία στους ποδοσφαιριστές.
Στόχος οι τριάντα νίκες.
Αν έρθουν και είκοσι εννιά, δεν θα γκρινιάξουμε. Πολύ..
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
