ANIMA SANA

Λοιπόν μετά από τον τρίτο νομίζω αγιασμό της χρονιάς προτείνω να κόψουμε τις βλακείες και να πάμε σε σοβαρές λύσεις, όπως αρμόζει άλλωστε στις μεγάλες και σοβαρές ομάδες.

Ε μα τώρα καθόμαστε και περιμένουμε σωτηρία από προσευχές και θυμιάματα;

Χρειάζονται νέες λύσεις.

Σκεφτόμουνα, αν ο Ζαμπέτας δεν πήγαινε στο Άγιο όρος το σουκού, αλλά ένα θρησκευτικό ταξίδι στον κόσμο.

Τι θα κατέβαζε το πολύπλοκο μυαλό του για να βοηθήσει τον Άρη μας;

Ας το φανταστούμε.

Λοιπόν πάει που λέτε ο Αντώνης το ταξιδάκι του ανέμελος με το ψάθινο καπελάκι του και το σορτς.

Ένα ταξίδι που θα αλλάξει το ρου της Ιστορίας… (το γράφω και ανατριχιάζω).

Ταξιδεύει με ένα ζευγάρι σαγιονάρες στα πόδια και την Ευθύνη στη πλάτη,

στροβιλιζόμενος δερβίσης στο Χώρο και το Πόνο,

αφουγκράζεται τα πνεύματα των προγόνων των ιθαγενών Ινδιάνων Παονί της μεγάλης οικογένειας των Καντοάν,

μυείται στο μυστικισμό των Σιβήρων Σαμάνων μάγων του Σαχά,

συνεπαίρνεται από τους ακατάληπτους ήχους και τις υπόγλυκιες μυρωδιές της λάγνας και θρησκευόμενης Μπαρμπαριάς,

αγγίζει εσωεμπειρικά την ολότητα του Σύμπαντος ισορροπώντας επάνω σε ένα Λωτό στη Κοιλάδα του Ινδού ποταμού,

χορεύει γυμνός εκστατικός Πυροβάτης ανήμερα του Αγιαννιού πάνω στα αναμμένα κάρβουνα σε ένα μπαξέ στο Λαγκαδά,  

αναγνωρίζει στο αμόλυντο Φως του το θεό Ήλιο ως τη Ζωοδόχο Αλήθεια έξω από μια σπηλιά-ναό ανάμεσα στις δίδυμες πόλεις Τενοτστιτλάν και Τλατελόλκο στο Αζτέκικο Μεξικό,

υποτάσσει τη Ύπαρξη του μπροστά στο δέος του Ιερού κυνηγιού της Μεγάλης Μακρύλαιμης Ακρίδας στις Ζούγκλες του Βελγικού Κονγκό,

εξομολογείται τρείς μέρες και έξι νύχτες ως υπερβατικός απόγονος  Καβείρου στο Ναό των Μεγάλων Θεών στη Σαμοθράκη μετά το κάμπινγκ δεξιά, 

διδάσκεται την τέχνη του Σπαθιού από τον απόγονο του μεγάλου Σαμουράι Όντα Νομπουνάγκα τον Τακαούτζι,

διαβάζει σπλάχνα στείρας χήνας και πατούσες γκνου στο Μπαγιάν Χογκόρ στην στέπα της Μογγολίας, 

βαπτίζεται πίνοντας αίμα Λευκής Γιούλας Υποκόμης στην Υπηρεσία του Ιερού Δράκου Κομόντο στο νησί Σουμπάβα της νότιας Ινδονησίας,

ο κατά κόσμον Αντώνης, σοφός πια επιστρέφει στα μητρώα εδάφη της πανάρχαιας Θεσσαλονίκης.

Αναγνωρίζεται ως πνευματικός ηγέτης, ανακηρύσσεται

Μέγας Μάγιστρος πασών των Καλών Αρειανών

και ξεκινά το επίπονο προτσές μετάγγισης της Πνευματικής Εμπειρίας στη συνείδηση των μαζών και των ποδοσφαιριστών.

Διοργανώνει ομαδικές θυσίες ζώων στο Βωμό που έχει στηθεί στο πάρκο της Αλκμήνης

(που θα μετονομαστεί σε πάρκο Ζαν και Μανέλ Τερέζ των Προδρόμων),  

με ταυτόχρονους κυκλικούς χορούς χιλιάδων αιματοβαμμένων πιστών οπαδών της Νέας Τάξης,

για να εξαγνίσει το Κακό Πνεύμα Του Εξαιρετικά Τεράστιου Μπάμπουρα που καταδιώκει το σύλλογο με ατυχίες και διαιτησίες,

και για να ζητήσει από το Καλό Πνεύμα Του Σραμαάρ Που Ρέει Ατάραχο Στο Σύμπαν κουράγιο και δύναμη ώστε να κάνουνε άλλες 150 μεταγραφές τα επόμενα 5 χρόνια.

Από τα καιόμενα κουφάρια των ζώων,

οι Αχνοί και το Πνεύμα θα ευφραίνουν τους θεούς και τα πνεύματα,

τα κόκκαλα θα τα φοράνε ευλαβικά οι πιστοί Αρειανοί στις μύτες και τα μαλλιά,

και το ψητό κρέας θα κατεβαίνει απ’ευθείας προς στον Ουρανό..

Τώρα που καταλάβαμε τι φταίει είμαστε σε καλό δρόμο.

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.