Μέσα στο νοσηρό ποδοσφαιρικό περιβάλλον της χώρας οδεύουμε ολοταχώς για εκλογές νέας διοίκησης στην ΠΑΕ. Ενώ ο κατήφορος δεν έχει τελειωμό, σε ποδόσφαιρο και ελληνικό αθλητισμό, με την ηγεσία του χώρου να αδυνατεί να πάρει μέτρα, να πελαγοδρομεί και να χλευάζεται, ο Άρης σε λίγες μέρες αποκτά νέα διοίκηση. Σε μια χρονιά σημείο αναφοράς για την ευρωπαϊκή πορεία, αντίστοιχα όμως και με αρνητικό πρόσημο σε εγχώριες φιλοδοξίες και στόχους, τρία ψηφοδέλτια θα διεκδικήσουν την ψήφο των μελών της Λέσχης.
Η νυν διοίκηση έκανε τον απολογισμό της. Ο κόσμος κάνει το δικό του «ταμείο». Όσο κι αν επιμένουν κάποιοι αυτό δεν μπορεί και δεν είναι θετικό. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια τείνουμε σχεδόν να αποδεχτούμε και να μην αντιδρούμε στη διγλωσσία που επικρατεί στα του Άρη. Ο κόσμος, ανησυχητικά, χάνει την υπομονή του. Βλέπει αλλιώς να ερμηνεύονταν «χθες» κάποια δεδομένα, οικονομικά και αγωνιστικά, εντελώς αντίθετα «σήμερα». Τα «κριτήρια αξιολόγησης» που τότε έθεταν και τώρα οι ίδιοι τα απορρίπτουν. Νούμερα και λογαριασμοί να ερμηνεύονται κατά το δοκούν…
Ίσως μετρούν τον κόσμο αυτής της ομάδας ως ευκολόπιστο, έτοιμο να μορφώσει γνώμη από τις «κορώνες» και αφορισμούς. Ευτυχώς με όποιο κόστος η ύπαρξη του Φορέα της Λέσχης προσφέρει ασφαλιστικές δικλείδες. Παρέχει την «Κιβωτό» για την μετάβαση, με σιγουριά, στην επόμενη μέρα του συλλόγου. Παρά το… ξεκατίνασμα, τις υπερβολές, την λάσπη, καχυποψία και έντονη προκατάληψη, τα μέλη της Λέσχης θα επιλέξουν -αναλάβουν την ευθύνη για την διοικητική συνέχεια της ΠΑΕ.
Μακάρι να είναι ελάχιστοι αυτοί που θα… κλυδωνισθούν και αρνητικά θα επηρεαστούν από το ψυχροπολεμικό κλίμα. Από τις αντιπαραθέσεις, ενδεχομένως και τις εντάσεις (και) σε αυτήν την Γενική Συνέλευση. Ο Φορέας δεν έχει ανάγκη μόνο από ακόμη περισσότερα μέλη, τα θέλει απόλυτα συνειδητοποιημένα και με συμμετοχή στις κρίσιμες αποφάσεις.
