Του ΣΤΕΛΙΟΥ ΧΟΝΔΡΟΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Μέσα σε ιδιαίτερα τεταμένο κλίμα οδεύουμε ολοταχώς για την ανάδειξη της νέας διοίκησης της ΠΑΕ Άρης. Στις 22 Μάη θα «μιλήσει» η κάλπη, ανεξάρτητα από όσα θα έχουν προηγηθεί. Όσα θα έχουν ειπωθεί και εκτοξευτεί. Είτε δικαιολογημένα, είτε απλά και μόνο για να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένους σκοπούς. Στην προεκλογική περίοδο – και σε αυτή – βιώσαμε και βιώνουμε συμπεριφορές κατακριτέες. Αντιλήψεις αυταρχικές, στάσεις προκλητικές. Ακόμη χειρότερο το ότι παρασύρθηκαν (;) και άτομα που θα όφειλαν άλλα στάση να κρατούν.

Τη μέρα της έκτακτης συνέλευσης του Φορέα υπήρξαν καταγγελίες ανατριχιαστικές. Για «οικονομική διευκόλυνση» και πίεση κάποιων προς κάποιους να συρρεύσουν και αυτοί στην προηγούμενη εκλογική διαδικασία για την «κίτρινη» ΠΑΕ.  Όσοι για πρώτη φορά το άκουσαν αιφνιδιάστηκαν. Περίμεναν διάψευση, θόρυβος να ξεσπάσει, αυτοί που έπρεπε να φιλοτιμηθούν και να σπεύσουν να αντιδράσουν. Μάταια περίμεναν και όλοι μας ακόμη περιμένουμε. Όσοι γνώριζαν - γιατί εμπλέκονταν κι αυτοί  - σφύριζαν απλά αδιάφορα. Φυλλομετρούσαν σημειώσεις, ζητούσαν η διαδικασία των ομιλιών να «τρέξει»…

Καταγγέλθηκαν και οι... διαδρομές που έκανε ένα σεβαστό ποσό, κοντά στις 70 χιλιάδες ευρώ, από τα γραφεία της Λέσχης σε σπίτι υπάλληλου των γραφείων! Η κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό από τον ίδιο νεαρό υπάλληλο (αλλά και από τους προϊστάμενους του…) του συγκεκριμένου ποσού φαίνεται πως θεωρήθηκε αναχρονιστική! Οι δυο από τους τρεις που είχαν - τότε - ξεσκεπάσει το θέμα πάλεψαν να υπερνικήσουν την αμηχανία τους. Ο ένας… βυθίστηκε στην κάθισμα του, στο τραπέζι του συμβουλίου. Ο άλλος έσπευσε να μας «βομβαρδίσει» με νούμερα και οικονομικά μεγέθη και έτρεξε να εγκαταλείψει στη συνέχεια την αίθουσα. Ο τρίτος – τότε – της παρέας συνεχίζει να απέχει αηδιασμένος μετά από τα όσα είχαν συμβεί…

Από την πρόσφατη συνέλευση έλειπαν κι άλλοι που - στο πρόσφατο παρελθόν – είχαν και ρόλο και λόγο. Αποστασιοποιημένοι παρακολουθούν και ανησυχούν. Υπάρχουν κι αυτοί, μέχρι πρόσφατα συνοδοιπόροι, που τώρα πηδούν ή τους σπρώχνουν από το «τρένο»…

Είναι τα άτομα που σε κάθε ευκαιρία επιδεικνύουν συμπεριφορά «τσιφλικά». Πως ο «χώρος» και – αλίμονο – ο Φορέας της Λέσχης τους ανήκει. Έμμισθοι και άμισθοι. Νεαροί που κανείς δεν τους τράβηξε – ως όφειλε στην αρχή ακόμη– το αυτί! Αποθρασύνθηκαν και είμαστε τώρα υποχρεωμένοι να ανεχόμαστε ακόμη και την κακή επίδειξη του…  χιούμορ τους. Ε, με τόσα (δωρεάν) ταξίδια στο εξωτερικό φαίνεται πως τείνουν να αποκτήσουν και από αυτό!

Έτσι έχει η κατάσταση, τόσο νοσηρό φαντάζει και είναι το κλίμα, την ίδια ώρα που από την πλευρά της απερχόμενης διοίκησης και των «φίλων» της εκφράζεται η σιγουριά της  επικράτησης-νίκης τους στις επερχόμενες εκλογές.  Επιστρατεύοντας (πάντα) στην όλη προσπάθεια το «επίσημο Μέσο», τους υπαλλήλους αυτού, φυσικά και όλα τα πρόθυμα φερέφωνα…

Αν όμως έτσι έχει σήμερα η κατάσταση θα πρέπει όλους να μας ανησυχήσει το ΑΥΡΙΟ. Η εξουσία πάντα συνεπάγεται και φθορά. Η αγωνιστική επιτυχία, όπως δεν ήρθε φέτος, μπορεί να μην επιτευχθεί και στο άμεσο μέλλον. Αν σήμερα που – όπως δηλώνεται τουλάχιστον – υπάρχει σημαντική απόσταση στα ποσοστά υπάρχει αυτό το ψυχροπολεμικό κλίμα, τόσο λυσσαλέα αντίδραση, τότε τι να περιμένουμε όταν οι συσχετισμοί δυνάμεων (κάποια στιγμή…) αλλάξουν άρδην;  Όσο επιλέγει και αποφασίζει το σώμα της Λέσχης, όσο ψηφίζουν τα μέλη της και τηρούνται βασικές δημοκρατικές αρχές τότε όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά. Είναι όμως κάποιοι προετοιμασμένοι για μια τέτοια αλλαγή;

Οι εξελίξεις τρέχουν, το συμβούλιο του Φορέα τις δρομολογεί έχοντας όμως τη δική του ευθύνη στο διαμορφωθέν σκηνικό και κλίμα. Είναι εντυπωσιακές οι από μέρους της Λέσχης πρωτοβουλίες και δράσεις στο εξωτερικό. Η κατακόρυφη αύξηση των μελών. Οι τιμητικές προσκλήσεις και συμμετοχές σε φόρουμ και εκδηλώσεις, εντός και εκτός συνόρων. Όλη αυτή η δράση εκτός των κόλπων της ομάδας πρέπει να συνοδεύεται από θαρραλέες επεμβάσεις και τις σθεναρές δικές τους αντιδράσεις ΕΝΤΟΣ. Χωρίς δεσμεύσεις, σχέσεις «συγγένειας», ή τακτικές αποκλειστικά και μόνο ψηφοθηρικές.

Ας πρυτανεύσει η λογική, να αντιληφθούμε άπαντες ποιο πραγματικά είναι το συμφέρον του πρωτοποριακού αυτού εγχειρήματος και του Φορέα. Ας προτάξουν και πάλι όλοι την αγάπη τους για την ομάδα. Αρκετά με τους κοντόφθαλμους, τους ιδιοτελείς και τους εμπαθείς. Ας μην εκτραχυνθεί ακόμη περισσότερο (από όλους μας) η κατάσταση. Αν συνεχίσουμε (όλοι) τα «αυτογκόλ», αν διατηρηθεί ο οικογενειακός αλληλοσπαραγμός ίσως  οι «περήφανοι Γαλάτες», «σωτήρες» και «αγωνιστές» (και όσοι απολαμβάνουν της εμπιστοσύνης τους…), θα υποχρεωθούν και κάποια στιγμή θα μεταβληθούν σε μετανοημένες μοιρολογίστρες…