Όλα ξεκίνησαν ιδανικά, το φινάλε όμως είχε και πάλι την ίδια πικρή γεύση με τα παιχνίδια που προηγήθηκαν στη φετινή χρονιά. Παίκτες και Τσιώλης είχαν υποσχεθεί διαφορετικό αγωνιστικό πρόσωπο, ακόμη και διαφορετικό αποτέλεσμα στο ντέρμπι με τον συμπολίτη. Σε ένα ματς που δεν απειλήθηκε, με τον πιο ακίνδυνο επιθετικά φετινό του αντίπαλο (αδιάψευστος μάρτυρας η στατιστική) ο Άρης κατάφερε να «πετάξει» άλλους δυο βαθμούς. Το πάθημα στα Γιάννινα, η απογοήτευση με τον Ατρόμητο, η οδυνηρή απώλεια με την Σκόντα, η «αυτοκτονία» στις καθυστερήσεις στο Ηράκλειο κανέναν δεν συνέτισαν!
Ίδια λάθη, ανάλογης κακής αγωνιστικής συμπεριφοράς υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες όλοι οι φίλοι του Άρη. Περισσότερο και από το ισόπαλο αποτέλεσμα, από την ευκαιρία που «κλώτσησαν» για ένα θρίαμβο επί του «αιώνιου» πικραίνει και ενοχλεί η αγωνιστική συμπεριφορά της ομάδας. Η εικόνα ομάδας αδύναμης να αντιδράσει. Να ξεπεράσει το σοκ της ισοφάρισης και να αντεπιτεθεί. Να εκμεταλλευτεί τη δύναμη της έδρας, τον παλμό της κερκίδας και να πιέσει για τη νίκη.
Ο Άρης του Τσιώλη ήταν και στο πέμπτο του φετινό παιχνίδι άνευρος, άοσμος, άγευστος. Μια ομάδα που συνεχίζει να «ψάχνεται» στο γήπεδο. Με έναν προπονητή που ακροβατεί, ψάχνει τις ισορροπίες, συνεχίζει να προδίδεται από πρόσωπα και αγωνιστικές του επιλογές.
Το… φτηνό λάθος στην ισοφάριση έφερε την αγωνιστική καθίζηση. Οι γρήγορες αλλαγές όχι μόνο δεν βοήθησαν, αντίθετα βραχυκύκλωσαν την ομάδα. Οι Νέτο και Καστίγιο απλά έπεισαν και τους πλέον δύσπιστους για την αγωνιστική τους απειθαρχία. Με την είσοδο τους στον αγωνιστικό χώρο έχασαν ρόλο και θέση και συμπαίκτες τους που μέχρι τότε το «πάλευαν» φιλότιμα. Για τον Νέτο ήταν το δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι που δεν ανταποκρίθηκε στην επιλογή της τεχνικής ηγεσίας. Με την είσοδο των δυο πιο ακριβοπληρωμένων άσων των κίτρινων στο ματς η ομάδα του Τσιώλη «κόπηκε» στη μέση. Άστοχες επιλογές, ατομικές προσπάθειες, παντελής έλλειψη συνεργασίας και ομαδικού πνεύματος.
