Το τόνισα και στο χθεσινό σχόλιο, που έκανα με αφορμή όλο αυτό τον ντόρο που έχει προκληθεί με το «επενδυτικό ενδιαφέρον», εξαιτίας του οποίου προκλήθηκε η αναβολή της έκτακτης γενικής συνέλευσης. Καχύποπτος δεν είμαι. Αν και με όλα αυτά που έχουν δει τα ματάκια μου και με όλα αυτά που έχω ζήσει θα έπρεπε να είμαι πολύ καχύποπτος κι εγώ και ο κάθε Αρειανός. Όχι μόνο δεν είμαι καχύποπτος, αλλά το ξαναγράφω, ότι αυτό που θέλω τόσο εγώ, όσο και ο κάθε Αρειανός γι αυτό το επενδυτικό ενδιαφέρον, είναι να αποτελεί κάτι σοβαρό, που θα ευοδωθεί και θα προχωρήσει, βοηθώντας την αγαπημένη μας ομάδα να δυναμώσει και να ανέβει επίπεδο, να διεκδικήσει τίτλους, πρωταθλήματα και πάσης φύσεως εγχώριες και διεθνείς διακρίσεις. Αυτό θέλω! Αυτό προσδοκώ! Όμως, έχω μια σειρά ερωτημάτων, τα οποία με προβληματίζουν...

Για να αποφεύγουμε τα «σαλιαρίσματα» και επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια όπως λέει κι ο λαός, μπαίνω κατευθείαν στο «ζουμί». Άλλωστε, δε μου αρέσει να κρύβομαι πίσω από το δάκτυλο μου. Κατά την άποψη μου λοιπόν, πιστεύω ότι πρόκειται για μια κίνηση η οποία επιβεβαίωσε πανηγυρικά, όλους εμάς που αμφισβητήσαμε εξ αρχής τις πραγματικές προθέσεις και τις διαθέσεις που υπάρχουν, πίσω από αυτή τη κίνηση με τη προκήρυξη αυτής της έκτακτης γενικής συνέλευσης. Αυτή την αμφισβήτηση των προθέσεων και των διαθέσεων για την οποία έγραψα την άποψη μου σε δυο συνεχόμενα άρθρα, αυτό της 27^ης με τίτλο «τι κρύβει η κουρτίνα» και της 28^ης Ιανουαρίου «πονηριά ή κοροϊδία». Έγραφα, με αφορμή αυτή την εντυπωσιακή θεματολογία που υπήρχε, ότι δεν μπορεί να είναι δυνατόν, μέσα σε λίγες ώρες να μπορούν να συζητηθούν όλα αυτά τα πολύ σοβαρά θέματα, όπως το θέμα της ΚΑΕ ΑΡΗΣ, της ΠΑΕ ΑΡΗΣ, του επενδυτικού ενδιαφέροντος, την αλλαγή του ονόματος της Λέσχης, καθώς και του τρόπου λειτουργίας και του θεσμικού ρόλου του Φορέα.

Αμφισβήτησα και αμφισβητώ τις πραγματικές προθέσεις όλων αυτών των επικίνδυνων ατόμων, που είτε στο προσκήνιο, είτε στο παρασκήνιο, διαδραματίζουν ρόλο στη διοίκηση και διαχείριση του Συλλόγου και στις αποφάσεις που λαμβάνονται. Αναδημοσιεύω το τι ακριβώς έγραφα εκφράζοντας την δυσπιστία μου για τις πραγματικές τους προθέσεις… «φαίνεται ξεκάθαρα ότι έχουν κατά νου, να τα περάσουν όλα αυτά τα πολύ σημαντικά θέματα, επιδερμικά, επιφανειακά και με τη γνώριμη επιπολαιότητα που τους διακρίνει και τους χαρακτηρίζει. Να συζητήσουν μέσα σε λίγες ώρες, όλα αυτά τα ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΑ θέματα, που αφορούν και διακυβεύουν το παρόν και το μέλλον του Συλλόγου και απαιτούν ΥΠΕΥΘΥΝΕΣ σκέψεις, θέσεις και προτάσεις. Τι να πω; Είμαι πολύ προβληματισμένος, με όλο αυτό τον επιπόλαιο τρόπο σκέψης και αντίληψης των θεμάτων του Συλλόγου. Βέβαια δεν εκπλήσσομαι… Αυτή η επιπολαιότητα (και όχι μόνο) άλλωστε, είναι που έχει οδηγήσει τον Σύλλογοι σ αυτή την κατάσταση… Με τον ποδοσφαιρικό και τον μπασκετικό ΑΡΗ να έχουν χρέη! Να έχουν φτάσει στο σημείο, παρά το γεγονός ότι πριν από 7 χρόνια και τα δυο τμήματα ξεκινούσαν πεντακάθαρα και γεμάτα υγεία, κάνοντας την επανεκκίνηση τους, σήμερα, να ακούμε για ανοίγματα και χρέη και για κίνδυνο μη εξασφάλισης της αδειοδότησης»

Κι έρχεται αυτή η αναβολή της γενικής συνέλευσης, με μια αστεία πρόφαση και δικαιολογία, («επενδυτικό ενδιαφέρον» το λέμε τώρα) και πολύ απλά, μας δίνει να καταλάβουμε για ακόμη μια φορά, για ποιο λόγο δεν μπορούμε να έχουμε απολύτως καμία εμπιστοσύνη σ αυτά τα άτομα. Υπάρχουν ερωτηματικά κύριοι. Όσο και να μην θέλω να είμαι καχύποπτος, υπάρχουν πράγματα τα οποία όχι μόνο δεν κολλάνε, αλλά σας εκθέτουν, για ακόμη μια φορά στις συνειδήσεις των Αρειανών, που έχουν καθαρό μυαλό και ανεξάρτητη σκέψη. Αρειανών που δε ζουν στην εικονική πραγματικότητα και στο παραμυθένιο κόσμο που τους έχουν επιβάλει να ζουν, μια χούφτα επικίνδυνων, πονηρών και υστερόβουλων ανθρώπων.

Ας δεχτώ ότι όντως υπάρχει επενδυτικό ενδιαφέρον. Για ποιο λόγο αναβάλλεται η γενική συνέλευση; Για ποιο λόγο δεν αφαιρέθηκε από τη θεματολογία της ημερήσιας διάταξης, το 7^οθέμα, που αφορά το επενδυτικό ενδιαφέρον και το οποίο πρότεινε και η ίδια η διοίκηση της ΠΑΕ στο αίτημα για αναβολή; Γνώριζε το ΔΣ της Λέσχης ότι το ΔΣ της ΠΑΕ έχει συνομιλίες με υποψήφιους χορηγούς ή επενδυτές ή μετόχους; Γνώριζε, για αυτή τη περιβόητη «ρήτρα εμπιστευτικότητας»; Αν γνώριζε, τι έκανε γι αυτό; Άφησε να προχωρήσει μια τόσο επικίνδυνη διαπραγμάτευση; Και λέω επικίνδυνη, γιατί πολύ απλά, αν διαρρεύσει το όνομα (σύμφωνα με τα όσα μας λένε από τη ΠΑΕ) θα κληθεί ο ΑΡΗΣ να πληρώσει ένα μεγάλο ποσό. Άλλωστε γι αυτό ζητήθηκε η αναβολή! Αυτή είναι η έννοια της ρήτρας. Φοβερά πράγματα γίνονται!  Μιλάμε ότι τελικά, ή μας περνάνε για πολύ βλάκες, ή περνάνε τους εαυτούς τους για πολύ έξυπνους…

Και τέλος πάντων, μπορεί να μου πει κάποιος τι θα πει ρήτρα εμπιστευτικότητας; Και για ποιο λόγο, να έχουν βάλει ρήτρα εμπιστευτικότητας και να θέτουν σε κίνδυνο τον Σύλλογο, να πληρώσει το οποιοδήποτε ποσό, που υπάρχει ως ρήτρα. Ακούσαμε μάλιστα, ότι αυτή η ρήτρα, είναι 1 εκατομμύριο ευρώ. Αν ισχύει, είναι ΕΓΚΛΗΜΑ! Ελπίζω, να είναι απλά μια «εξυπνάδα» που την πέταξαν για να την αναπαράγουν οι «παπαγάλοι» για λόγους εντυπωσιασμού. Ελπίζω, αν τελικά υπάρχει αυτή η ρήτρα, να είναι πολύ μικρότερη, γιατί πολύ απλά θα είναι έγκλημα να ισχύουν αυτά τα νούμερα. Σίγουρα, όταν ακούς για ρήτρα, πάντα υπάρχει και ένα ποσό. Το θέμα είναι ποιο είναι αυτό το ποσό… Και το σημαντικότερο, θα το τονίσω ξανά, είναι η εγκληματική συμπεριφορά του ΔΣ της Λέσχης, που ενώ γνώριζε για τις διαπραγματεύσεις, επέτρεψε να μπει η οποιαδήποτε ρήτρα.

Τι εννοώ με όλα αυτά και γιατί θεωρώ εγκληματικό χειρισμό; Γιατί πολύ απλά, ποιος μου λέει εμένα, ότι αυτοί με τους οποίους διαπραγματεύεται η διοίκηση είναι εντάξει άτομα; Ποιος μου εγγυάται, ότι δε θα διαρρεύσουν οι ίδιοι το όνομα, προκειμένου να πάρουν την αποζημίωση της ρήτρας; Για βάλτε το μυαλό σας λίγο να σκεφτεί; Κάποιος από το περιβάλλον του «επενδυτικού ενδιαφέροντος»,  να δώσει το όνομα σε μια εφημερίδα ή σε έναsite, να το δημοσιεύσουν και να έρχονται μετά και να ζητάνε από την ΠΑΕ ΑΡΗΣ αποζημιώσεις και ρήτρες εμπιστευτικότητας. Αν κι εφόσον έχουν γίνει όλα αυτά που μας λένε, τίθεται ένα πολύ σοβαρό θέμα, που μπορεί να βάλει το Σύλλογο σε περιπέτειες… Και σίγουρα θα μιλάμε για έναν ακόμη επιπόλαιο και «εγκληματικό» χειρισμό.