Είναι απόλυτα σίγουρο, η περίοδος των μεταγραφών έχει πια ξεκινήσει. Ακριβώς μόλις μαζέψαμε τα χριστουγεννιάτικα στολίδια και χωνέψαμε όλα τα ξύγκια που καταναλώσαμε την περίοδο των εορτών, επιστρέψαμε στην ελληνική πραγματικότητα.
Πολλοί συνηθίζουν να λένε πως αυτή είναι η περίοδος της απόλυτης παράνοιας, κατά την οποία ξεπερνιούνται ακόμα και οι υποσχέσεις των πολιτικών σε προεκλογική περίοδο.
Ο λαός δεν πτοείται από την οικονομική κρίση, δεν τον ενδιαφέρει αν τα νούμερα δε βγαίνουν, αν τα οικονομικά είναι σε άθλια κατάσταση, αν έστω και συγκαλυμμένα οι παράγοντες αφήνουν να εννοηθεί ότι ο γκρεμός είναι δίπλα μας και αν δεν προσέξουμε εκεί θα καταλήξουμε.
Ποια financial fair play, τα φινασάλια που λέει ένας γραφικός γνωστός μου και ιστορίες για αρκούδες. Τα ονόματα μετρούν που θα ακουστούν, που θα περάσουν από τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων.
Πρέπει να «ταξιδέψει» ο οπαδός, όπως ακριβώς συμβαίνει και με την πολιτική και τις εκλογές. Αν δε τάξεις, δε βγαίνεις.
Έτσι και εμείς στις εφημερίδες, παρά το γεγονός ότι κλαίμε από φτώχεια, παρόλο που το πιο πιθανό είναι να διαψευσθούμε, δεν μπορούμε να ξεφύγουμε, πρέπει ν πάρουμε μέρος στο πάρτι των «τζάνκι» του ποδοσφαίρου, αλλιώς δε θα πουλήσουμε ούτε ένα φύλλο.
«Φτιάξιμο» θέλει ο κόσμος και όχι τη σκληρή πραγματικότητα. Δεν θέλει το ρεαλισμό, ούτε να του υπενθυμίζουμε τα κακώς κείμενα. Είναι κουρασμένος από τη προσωπική του ζωή, μας αρέσει και σαν λαός το παραμύθι.
Θέλουμε παικταράδες και ονειρευόμαστε τίτλους και κάθε μεταγραφική περίοδο, όπως γυρίζουν οι ναρκομανείς γύρω-γύρω από τον ΟΚΑΝΑ, έτσι και οι οπαδοί γυροφέρνουν την ομάδα και «ψάχνονται» για ένα όνομα, μεγάλο κατά προτίμηση. Προπονητή, παίκτη δεν έχει καμιά σημασία. πιέζουμε τους πάντες να το κάνουν πραγματικότητα.
Αν έχουμε και την ατυχία να «σέρνεται» η ομάδα, από την αρχή της χρονιά, τώρα είναι η ώρα της αντεπίθεσης.
Και φυσικά οι «έμποροι» της ντόπας, της ελπίδας δηλαδή, οι παράγοντες δεν κλείνουν τα αυτιά τους. Έχει πολύ ψωμί αυτή η περίοδος, για όλους.
Πιθανώς ορισμένοι επιτήδειοι να υποστηρίξουν πως υπάρχουν και τα λαχεία στις μεταγραφές. Η επόμενη κλήρωση του λαϊκού έχει πενταπλό τζακπότ και όλοι έχουν το δικαίωμα στο όνειρο, όμως πείτε μου, πόσοι από εσάς γνωρίζετε κάποιον που να έχει κερδίσει τον πρώτο λαχνό. Η συχνότερη κατάληξη των λαχείων είναι ο σκουπιδοτενεκές.
Δεν μπορώ να αρνηθώ στους επαγγελματίες του ρεπορτάζ των «Αθλητικών Νέων», το δικαίωμα να ακολουθούν την πεπατημένη, να ανησυχούν, αν οι «αντίπαλοι» στον χώρο της ενημέρωσης έχουν κάποιο όνομα περισσότερο από εμάς.
Εμένα όμως προσωπικά, τουλάχιστον από εδώ από αυτό το μετερίζι και από την «Απονεύρωση» θα μου επιτρέψετε, μέχρι τις τριάντα μία του Γενάρη, να επαναλαμβάνω κάθε μέρα, αυτό που με απασχολεί περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.
Ο Άρης που με «καίει» και με ενδιαφέρει όσο και ο εαυτός μου, έχει ανάγκη να ξεφορτωθεί συμβόλαια κατά τη διάρκεια αυτής της μεταγραφικής περιόδου, έχει τους ποδοσφαιριστές του απλήρωτους επί πολλούς μήνες, το ομολόγησε ο Αθανασιάδης καθησυχάζοντας τους, έχει τεράστια ανοίγματα και μειωμένα έσοδα.
Εδώ και τρία χρόνια είχα προβλέψει αυτήν την εξέλιξη και είχα προτείνει ένα διαφορετικό τρόπο λειτουργίας. Δυστυχώς είναι δύσκολο να αντισταθεί ο «τζάνκι» στον έμπορο που μοστράρει την πραμάτεια του.
Έτσι καταλήξαμε εδώ και μας περιμένουν και χειρότερα. Προτείνω να κάνουμε αποτοξίνωση, μήπως και γλυτώσουμε το overdose.
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
