Και πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις, το χθεσινό editorial για τη «Φαύστα» αποδείχτηκε άκρως επίκαιρο και μάλλον καλύτερα, προφητικό. Τέτοια θέλετε να ακούτε και να διαβάζετε, τέτοια θα σας προσφέρουμε. Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο.

Ακολουθεί ρεπορτάζ συντονισμένο με τις απαιτήσεις του κοινού και εναρμονισμένο με τις συνθήκες της εποχής.

«Στο Ρύσιο οι πόρτες παρέμειναν κλειστές, σβηστά τα φώτα, ενώ από τα μεγάφωνα η φωνή του Γιώργου Νταλάρα, προκαλούσε ρίγη συγκινήσεως στους συγκεντρωμένους. «Πάγωσε η τσιμινιέρα και μέσα από τα πλήθη…»

Κανείς δεν ξεντύθηκε για να βάλει τις φόρμες εργασίας. Χωρισμένοι σε μικρές η μεγαλύτερες ομάδες, ανάλογα με τη ντοπιολαλιά τους, αλλοδαποί και Έλληνες εργαζόμενοι κουβέντιαζαν χαμηλόφωνα, αποφασισμένοι να στείλουν ένα σαφές μήνυμα στα αφεντικά. «Σήμερα δε δουλεύει κανείς. Θέλουμε διαβεβαιώσεις και χρονοδιάγραμμα για καταβολή των δεδουλευμένων μας».

Το μεγάφωνο στρίγγλιζε: «Προχώρησε η μέρα και με σφιγμένα χείλη σηκώνουν τα πανό και ξεκινάνε».  

Αμίλητοι, οι τρεις αρχηγοί, Λαζαρίδης, Φατί και Πρίττας, μπήκαν στα αυτοκίνητα τους και κατευθύνθηκαν προς την περιοχή Χαριλάου, όπου βρίσκεται το άντρο της εργοδοσίας με σκοπό να συναντηθούν με τον Πρόεδρο.

Η διοίκηση τους δέχτηκε με χαμόγελα συγκατάβασης. «Είμαστε μαζί σας» τους διεμήνυσαν.

Για όλα ευθύνεται η άτιμη παγκόσμια οικονομική κρίση και η τρόικα που επέβαλε στο κράτος απεχθείς όρους για τη δανειοδότηση. Υπάρχουν εκατομμύρια ευρώ που τα δεσμεύει η ανάλγητη κυβέρνηση των προδοτών των οραμάτων του λαού. Σε λίγες μέρες, μόλις φύγουν οι ξένοι, θα απελευθερωθούν τα κονδύλια και θα πληρωθούν όλοι. Άλλωστε, τα κεφάλαια είναι εξασφαλισμένα.

Αν δεν φθάσουν μάλιστα αυτά που προγραμμάτισε η διοίκηση του λαού, που επαναλαμβάνω είναι με τους εργαζόμενους, άμεσα, όπου να ‘ναι δηλαδή, αναμένουμε και τα κεφάλαια των ξένων επενδυτών.

Ο λαοπρόβλητος πρόεδρος, μετά από επανειλημμένα ταξίδια στην Αραπιά,  έχει βρει την άκρη. Τους το είχε πει βέβαια από τη πρώτη μέρα που ζήτησε την ψήφο του λαού, στις προγραμματικές του δηλώσεις. «Θα πάω εκεί στην Αραπιά που μ' έχουνε μιλήσει για μια μεγάλη μάγισσα τα μάγια να μου λύσει Και θα της πω τα βάσανα αυτά που 'χω τραβήξει και τα σημάδια της τρελής σε μια φωτιά να ρίξει»

Ο Ελληνοβραζιλιάνος επιστάτης, άναψε ένα cohiba και πήρε τον λόγο. «Όλα θα πάνε μια χαρά. Έτσι κάποτε, όταν ήμουν στα καράβια, οι τράπεζες είχαν μπλοκάρει τα ποστάλια και δεν έφταναν τα λεφτά στα γκαζάδικα. Μα κάναμε υπομονή, γιατί είχαμε εμπιστοσύνη στον καπετάνιο και στο τέλος, δικαιωθήκαμε. Μη στεναχωριέστε, σας εγγυώμαι εγώ προσωπικά τα λεφτά σας. Σας το έχω ξαναπεί, είμαι πια ενεργοποιημένος».

Αφού εγγυήθηκε και ο καπετάνιος τις πληρωμές, οι τρεις αρχηγοί συγκινημένοι αποχώρησαν καθησυχασμένοι. Θα μεταφέρουν τις ευχάριστες εξελίξεις στους υπόλοιπους και θα τους πείσουν να κάνουν υπομονή.

Δεν πρόκειται κανείς τους να επηρεαστεί από τα άθλια σενάρια της μαύρης αντίδρασης που θέλει να αποτύχει η επανάσταση και κάνει τα πάντα για να το πετύχει.

Αποφασισμένοι όλοι δεν δίνουν σημασία σε όσα κακόβουλα ακούγονται. Ακόμη και οι πελάτες, που τους έβριζαν πριν από λίγο καιρό, τώρα τους αποθεώνουν και χορεύουν σε αργεντίνικους ρυθμούς για να τους δείξουν ότι κανένας δεν ανησυχεί.

Η φάμπρικα θα ξαναπάρει λοιπόν μπρος. Αν τυχόν πέσει στο κεφάλι τους δεν θα φταίει κανείς άλλος, παρά αυτός ο προηγούμενος προδότης. Vamos, viva el capitan!»

Αφού τέτοια θέλετε, όπως τα γράφουν και οι άλλοι «παπαγάλλοι» δηλαδή, τέτοια θα γράφω.

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.