Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΑΤΣΙΚΑ
Τελικά είχαμε και νεκρό. Σε μια χώρα που μαστίζεται από λογής-λογής σκάνδαλα, σε μια χώρα όπου η ασυδοσία βασιλεύει, ήταν επόμενο πως δι’ ασήμαντο αφορμή και με πρόσχημα τις κόντρες οπαδών, θρηνήσαμε ένα ακόμη θύμα. Ένα 21χρονο παιδί, που όπως και άλλα νωρίτερα, έπεσε θύμα της τυφλής βίας που έχει ως ορμητήριο τα γήπεδα.
Όλα αυτά που συμβαίνουν είναι σαν το σενάριο του Grey’s Anatomy, ο έκτος κύκλος του οποίου άρχισε να προβάλλεται και στη χώρα μας μόλις χθες. Ένα σενάριο για όλα τα γούστα, με βασικό «όχημα» την αποθέωση του τραγικού. Έτσι γίνεται και στα ελληνικά γήπεδα, κλάμα παντού, τραγικές καταστάσεις, αλλά τα λαμόγια πάντα να επιβιώνουν και να θέλουν να επιβάλλουν και τις απόψεις τους. Σε ένα πρωτάθλημα που γίνονται συνεδριάσεις και ψηφοφορίες για ανάδειξη προέδρου, με ψηφοφόρους... φυγόδικους και φυλακισμένους.
Ο... προγραμματισμός, σου λέει. Μη χάσουμε τις ημερομηνίες.
Σκατά, θα πω εγώ, κι απόσκατα, όπως στην άλλη μεγάλη «πληγή», την ΕΠΟ, που έκλεισε για 15 ημέρες, πάνω στο χαμό, καθυστέρησε τις διαδικασίες και βοήθησε στη δημιουργία του... χάους. Όσο για τον πρόεδρό της; Δεξιά και αριστερά λέει: «Τι να κάνω. Απειλούν τα παιδιά μου, βάζουν βόμβες στο σπίτι μου» κι άλλα πολλά. Δε σκέφτηκε όμως ποτέ ότι επειδή δεν μπορεί να ελέγξει την κατάσταση, ίσως θα έπρεπε να παραιτηθεί; Και να παραιτηθεί δίνοντας ουσιαστικές απαντήσεις, με διευθύνσεις και ονόματα. Αλλά είπαμε, στην ποδοσφαιρική Ελλάδα η καρέκλα είναι το πιο σημαντικό πράγμα για έναν παράγοντα.
Η πλειοψηφία του κόσμου τους φτύνει όλους, αλλά δεν είδα κανέναν από ΕΠΟ, Λίγκα να ενοχλείτε απ’ αυτό. Γι’ αυτό και έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όσο και να... χτυπιούνται ο Γερουλάνος με τον Νικητιάδη για να γιατρέψουν το ποδόσφαιρο, δεν μπορεί να γίνει τίποτε όσο παραμένουν σε θέσεις-κλειδιά τα ίδια πρόσωπα.
Και προσέξτε, σε μια χώρα που ακόμη δεν μπορούν να αποφασίσουν αν το Διαιτητικό Δικαστήριο είναι δικαιοδοτικό όργανο ανώτατου βαθμού, όπως λέει το άρθρο 41 του καταστατικού της ΕΠΟ ή όχι. Την ίδια επιτροπή που εξέδωσε την απόφαση αφαίρεσης βαθμών από τον Ολυμπιακό Βόλου και την Καβάλα, η οποία εντός των ημερών δεν αποκλείεται και να ανατραπεί. Γιατί είπαμε: Στην Ελλάδα ζούμε, όλα μπορεί να τα δούμε.
Και το λέω αυτό γιατί έχουμε μια διαρκή «κατάργηση της πραγματικότητας» από τους επαΐοντες, προκειμένου να μπορούν να απευθύνονται ελεύθερα σε ένα ασφαλές ακροατήριο ιθαγενών. Και πράγματι, μερικές φορές είναι τόσο φιλικό το ακροατήριο των ιθαγενών, που κι εγώ αναρωτιέμαι πόσο... λίγος ήταν ο Γκέμπελς μπροστά τους.
