Νίκη με πολλαπλή σημασία πέτυχε ο Άρης χθες στην Κέρκυρα. Σε ένα παιχνίδι με συναρπαστική εξέλιξη οι ποδοσφαιριστές του Σάκη Τσιώλη, που έκανε ντεμπούτο στον κίτρινο πάγκο, επικράτησαν των «Φαιάκων» με 4-3 και έκαναν ένα αποφασιστικό βήμα για να πλησιάσουν στην πρώτη πεντάδα.

Τον τελευταίο καιρό, για πολλοστή φορά τη φετινή χρονιά, για τη νέα αρχή που περιμέναμε να κάνει ο Άρης στην Κέρκυρα και αυτή τη φορά οι κίτρινοι μας δικαίωσαν. Έστω και αν στο πρώτο ημίχρονο παρακολουθήσαμε τον Άρη που όλοι γνωρίσαμε και... μισήσαμε τη φετινή χρονιά. Για ένα ακόμη παιχνίδι οι κίτρινοι δεν... μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο με το ξεκίνημα της αναμέτρησης. Έτσι φυσιολογικά οι «Φαίακες» μπήκαν από νωρίς μπροστά στο σκορ και έδειχναν να ελέγχουν τη ροή του αγώνα. Παρ’ όλα αυτά οι κίτρινοι κατάφεραν να φτάσουν στη ισοφάριση με τον Ρικάρντο Φατί. Και εκεί που όλοι περίμεναν τον Άρη να ισορροπήσει το παιχνίδι, δέχθηκε δεύτερο γκολ μετά από τριπλό λάθος της άμυνάς του. Πρώτα ο Νέτο αντί να διώξει την μπάλα κάνει τριπλίτσες έξω από την περιοχή της ομάδας του με αποτέλεσμα να χάσει την μπάλα. Στη συνέχεια ο Βαγγέλη έκανε κοντρόλ με το χέρι, παραχωρώντας εύκολο φάουλ στους γηπεδούχους. Και στο τέλος ο Σηφάκης, όντας σε εντελώς λάθος θέση δέχθηκε το γκολ από το φάουλ του Γραμμόζη.

Στο δεύτερο ημίχρονο το παιχνίδι ξεκίνησε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, παρά τις διορθωτικές κινήσεις που έκανε ο Τσιώλης, βγάζοντας τους αρνητικούς Περέιρα και Μενδρινό και περνώντας στη θέση τους, Τόχα και Σακάτα. Η Κέρκυρα πίεσε και αν δεν ήταν το δοκάρι αρχικά και στη συνέχεια ο Σηφάκης θα είχε κάνει ο 3-1 και τα πράγματα θα ήταν πολύ δύσκολα για τον Άρη.

Στο μοναδικό σημείο της αναμέτρησης που ο Άρης ανέλαβε πλήρως τα ηνία της αναμέτρησης ήταν το εικοσάλεπτο 60’-80’. Στο διάστημα αυτό οι κίτρινοι επικράτησαν κατά κράτος των αντιπάλων τους και έχοντας σε μεγάλα κέφια τους Καστίγιο-Νέτο-Κόκε (που δεν είχαν κάνει τίποτα μέχρι εκείνο το σημείο) έφτασαν στη μεγάλη ανατροπή. Αρχικά ο Λαζαρίδης με κεφαλιά, μετά από ωραία εκτελεσμένο φάουλ του Νέτο έκανε το 2-2 και στη συνέχεια οι Καστίγιο και Κόκε βρέθηκαν μετά από μαγικές μπαλιές μόνοι τους απέναντι στον Κωνσταντόπουλο και έδωσαν στους κίτρινους αέρα δύο γκολ.

Και εκεί που όλοι πανηγύριζαν ακόμη το τέταρτο τέρμα, ο Γκουστάβο έκανε μία ακόμη βόλτα έξω από την περιοχή του Άρη και με σουτ νίκησε τον Σηφάκη. Τα φίδια άρχισαν και πάλι να ζώνουν τους πάντες, αλλά σχετικά εύκολα οι παίκτες του Τσιώλη κατάφεραν να κρατήσουν την υπερπολύτιμη νίκη.

Στις δηλώσεις τους μετά το τέλος της αναμέτρησης οι Ρονάλντο και Κόκε στάθηκαν στη συμβολή του νέου τεχνικού στην ψυχολογία της ομάδας κατά κύριο λόγο. Το είχαμε τονίσει από χθες ότι αυτός ήταν ο τομέας στον οποίο θα δώσει ιδιαίτερο βάρος ο Καρδιτσιώτης τεχνικός, αφού φαινόταν ότι εκεί εντοπιζόταν το μεγαλύτερο πρόβλημα.

Τώρα πλέον οι κίτρινοι έχουν άλλους τέσσερις τελικούς μπροστά τους και όπως είπε και ο τεχνικός της ομάδας «εμείς θα παλεύουμε πάντα για τη νίκη». Ελπίζω να καταφέρει να το περάσει αυτό και στους παίκτες του. Χθες έγινε το πρώτο βήμα, απομένουν άλλα τέσσερα...

ΥΓ. Η απρόκλητη επίθεση που δέχθηκαν οι ανταποκριτές των ΜΜΕ της Θεσσαλονίκης, ανάμεσά τους και ο δικός μας Αριστοτέλης Σαββίδης, στα δημοσιογραφικά θεωρεία του γηπέδου της Κέρκυρας ήταν έξω από κάθε λογική. Η αιτία ήταν ότι φώναξαν δυνατά στη μετάδοση όταν ο Άρης πέτυχε το τρίτο γκολ. Τέτοια γεγονότα είναι ανεπίτρεπτα και πρέπει τα συνδικαλιστικά όργανα των δημοσιογράφων (ΕΣΗΕΜΘ-ΠΣΑΤ) να παρέμβουν δυναμικά.

ΥΓ1. Τα σφυρίγματα του Παππά στη Νέα Σμύρνη ήταν εξοργιστικά απαράδεκτα. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι ο άνθρωπος κατάφερε να τα δει όλα λάθος. Κανονικά ο συγκεκριμένος όχι απλώς δεν πρέπει να ξανασφυρίξει παιχνίδι, αλλά πρέπει κατά τη διάρκεια των αγώνων να παρουσιάζεται στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής του, όπως γινόταν παλιότερα με τους ατίθασους οπαδούς των ομάδων.

ΥΓ2. Ωραίο το παιχνιδάκι της Τούμπας. Σκληρή... αναμέτρηση και με τον γνωστό Κωνσταντινέα να δίνει ένα πέναλτι υπέρ του ΠΑΟΚ, που αν το σφύριζε ανάποδα, θα είχαμε... επανάσταση. Περίμενα και εγώ να ακούσω τις δηλώσεις των ντεμέκ Ποπολάρων μετά το παιχνίδι, αλλά εις μάτην...