Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΟΣΣΑΝΛΗ
Πλέον νομίζω ότι έχει γίνει ξεκάθαρο στα μάτια όλων. Ο Άρης έχει μεγάλο πρόβλημα νοοτροπίας. Δεν έχουν σχέση οι παίκτες που φορούν τη φανέλα, ούτε ο προπονητής που βρίσκεται στον πάγκο. Η ομάδα είναι άρρωστη και μάλιστα πολύ βαριά. Το είχαμε αναφέρει και πέρσι αρκετές φορές, αλλά το είδαμε και χθες για μία ακόμη φορά.
Δεν είναι δυνατόν να είσαι ο Άρης, να έχεις προηγηθεί στο σκορ, να μένει ο αντίπαλός σου -ο Εργοτέλης, για να μην ξεχνιόμαστε, κι όχι κανένα μεγαθήριο- με δέκα ποδοσφαιριστές στο 80’ και να εμφανίζεις αυτή την εικόνα. Έντεκα φοβισμένα παιδάκια που έτρεμαν τα πόδια τους και δεν μπορούσαν να πάρουν την κατοχή της μπάλας, παρά μόνο έβλεπαν τους Λέαλ και Ρομάνο να τους κάνουν πλάκα...
Κι έχεις και τον προπονητή από τον πάγκο να μεταφέρει το δικό του άγχος στους ποδοσφαιριστές του. Αποφάσισε στο 91’ να βάλει στο παιχνίδι και τρίτο σέντερ μπακ, τον Λαζαρίδη εν προκειμένω, για να ελέγξει τις στημένες φάσεις στην περιοχή του. Μπορεί ο Άρης να μη δέχτηκε το γκολ από κάποιο φάουλ ή κόρνερ, αλλά ο Μπούντιμιρ που σκόραρε για την ισοφάριση σηκώθηκε μόνος του μέσα στη μικρή περιοχή της ομάδας, χωρίς κανείς από τους τρεις να μπορέσει να τον μαρκάρει αποτελεσματικά. Δεν είναι δυνατόν να είσαι ο Άρης και να χάνεις μια τέτοια νίκη μέσα απ’ τα χέρια σου.
Πέρα απ’ όλα τα’ άλλα, ήταν και μεγάλη αμαρτία για τους οπαδούς που βρέθηκαν στο Παγκρήτιο και κάτω από συνεχή βροχή δε σταμάτησαν να στηρίζουν την ομάδα. Το γκολ του Μπούντιμιρ στις καθυστερήσεις ήταν μία ακόμη «μαχαιριά» γι’ αυτούς.
Ο Σάκης Τσιώλης είχε πει σε μία από τις συνεντεύξεις του την προηγούμενη εβδομάδα ότι έχουν βρει με τους παίκτες του τι φταίει και θα το διορθώσουν. Αυτό δε φάνηκε πάντως στο χθεσινό παιχνίδι και πλέον η κατάσταση είναι οριακή. Μετά απ’ αυτό το αποτέλεσμα η ομάδα έχει μείνει με μόλις τρεις βαθμούς σε τέσσερις αγώνες και χρειάζεται επειγόντως ανάκαμψη.
Πλέον μπροστά υπάρχει το ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ την Κυριακή στο «Κλεάνθης Βικελίδης». Τα περιθώρια έχουν στενέψει επικίνδυνα και πρέπει όλοι να συνέλθουν άμεσα, γιατί δεν υπάρχει η δυνατότητα να χαθούν άλλοι βαθμοί με αυτόν τον τρόπο. Ο κόσμος της ομάδας είναι σίγουρο ότι θα ξεπεράσει και αυτή την πίκρα και θα σταθεί στο πλάι των ποδοσφαιριστών και του προπονητή. Εναπόκειται πλέον σ’ αυτούς να αποφασίσουν επιτέλους να παίξουν σαν ΑΡΗΣ.
ΥΓ: Άκουσα και κάτι στο τέλος που με εκνεύρισε αφάνταστα. Κάποιος από τους παίκτες της ομάδας -από τα νεύρα μου δε θυμάμαι καν ποιος είναι- είπε το αμίμητο: «Μας στοίχισε η κούραση». Τι λες, ρε παλικάρι μου; Ποια κούραση; Και γιατί μονίμως οι δικοί μας παίκτες κουράζονται, όταν οι αντίπαλοι -που παίζουν και με παίκτη λιγότερο- σε έχουν κλείσει επί ένα δεκάλεπτο στα καρέ σου; Αυτές οι αστείες δικαιολογίες πρέπει να σταματήσουν απ’ όλους. Φτάνει...
