Το ερέθισμα για να ασχοληθώ με αυτό το θέμα προήλθε από ένα δημοσίευμα στην Ισπανική εφημερίδα «ΑΒC», με την περίοδο των ταυρομαχιών στην Ισπανία, όπως κάθε χρόνο, να ολοκληρώνεται στα τέλη Οκτωβρίου, δηλαδή πριν λίγο καιρό.
Η απαγόρευση
Πριν λίγες καιρό η «ΑΒC» βγήκε έχοντας στο κεντρικό της θέμα «Τελευταίος θρίαμβος για τον Χοσέ Τομάς στην αρένα της Βαρκελώνης», λέγοντας ουσιαστικά «adios» στις ταυρομαχίες της πόλης.
Μετά από αγώνες πολλών ετών τα μέλη του κινήματος Prou («Φτάνει», στα καταλανικά), κατάφεραν τελικά να πείσουν την τοπική βουλή να ψηφίσει νόμο για την απαγόρευση των ταυρομαχιών, έχοντας παράλληλα μαζέψει 180.000 υπογραφές. Στο πλευρό τους τάχθηκαν περί τους 80 Ισπανικούς δήμους που επίσης ζητάνε την κατάργηση του εξαιρετικά παλαιού αυτού μαζικού θεάματος.
Όχι βέβαια ότι δεν υπάρχουν και αλλού φωνές διαμαρτυρίας στην Ισπανία για τις ταυρομαχίες. Τον Αύγουστο του 2007, η κρατική Ισπανική τηλεόραση ακύρωσε όλες τις ζωντανές μεταδόσεις ταυρομαχιών καθώς η μετάδοσή τους κρίθηκε ιδιαιτέρως βίαιη για τα παιδιά που μπορεί να τις παρακολουθούσαν. Τον περασμένο Μάρτιο, Ισπανοί ακτιβιστές, βαμμένοι με κόκκινο χρώμα που θύμιζε αίμα, συγκεντρώθηκαν στους δρόμους της Βαλένθια προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για τις ταυρομαχίες που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων «Las Fallas» («Οι φωτιές» στην τοπική γλώσσα). Για τις εκδηλώσεις αυτές να αναφέρω πληροφοριακά ότι οι δρόμοι της πόλης γεμίζουν από κόσμο αλλά και από πολλές χειροποίητες κούκλες που σατιρίζουν την πολιτική, τους πολιτικούς αλλά και την καθημερινότητα. Το βράδυ της τελευταίας μέρας των εκδηλώσεων, οι κούκλες συγκεντρώνονται όλες μαζί και καίγονται σε μία τεράστια φωτιά. Αν δε κάποια την γλυτώσει, φυλάγεται στο ειδικό μουσείο που υπάρχει.
Τα κίνητρα
Αν τώρα αρχίσουμε να αναλύουμε τα κίνητρα που οδήγησαν τους Καταλανούς σε αυτή την απόφαση μάλλον θα μπερδευτούμε ή και θα διαφωνήσουμε. Είναι γνωστό πως ο εθνικισμός των Καταλανών παραμένει αμείωτος, όταν λοιπόν επικρατεί η άποψη πως οι ταυρομαχίες επιβλήθηκαν στους Καταλανούς από το καθεστώς του Φράνκο, δεν θέλει και πολύ για να υπάρξει άλλη μία διαφωνία με το Ισπανικό κράτος.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...
