Καλημέρα σε όλους τους φίλους και τις φίλες της στήλης και των Αθλητικών Νέων. Εκείνο το μεσημέρι του Φεβρουαρίου του 1958 έμελλε να είναι το τελευταίο για μερικά από τα τρομερά «μωρά» του Σερ Ματ Μπάσμπι αλλά και η αρχή μιας νέας εποχής για τους «κόκκινους διάβολους» του Μάντσεστερ.

Η γέννηση μέσα από τις στάχτες του πολέμου…

Ο βομβαρδισμός του Όλντ Τράφορντ κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου άφησε τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με πολλά οικονομικά προβλήματα. Ο Ματ Μπάσμπι ήταν αυτός που ανέλαβε το δύσκολο έργο της αναδιοργάνωσης και λόγω της οικονομικής δυστοκίας, στράφηκε σε μια πρωτοποριακή λύση. Εμπιστεύθηκε νεαρούς ποδοσφαιριστές στην προσπάθειά του να δημιουργήσει μια ομάδα με μακροπρόθεσμους στόχους. Με μέσο όρο ηλικίας τα 24 χρόνια τα τρομερά «μωρά» του Μπάσμπι είχαν ήδη κατακτήσει το πρωτάθλημα Αγγλίας το 1956 και το 1957, χάνοντας μάλιστα την ευκαιρία να κάνουν το νταμπλ εκείνη τη σεζόν καθώς ηττήθηκαν από την Άστον Βίλα στον τελικό του κυπέλλου.

Το τελευταίο εγχώριο παιχνίδι πριν την τραγωδία

Την 1η Φεβρουαρίου 1958 (ημέρα Σάββατο) η Γουνάιτεντ αντιμετώπιζε στο «Χάιμπουρι» την Άρσεναλ για το πρωτάθλημα, το οποίο όπως αποδείχτηκε ήταν το τελευταίο για τις εγχώριες διοργανώσεις, για μερικά από τα «μωρά» του Μπάσμπι. Οι 63.578 θεατές που παρακολούθησαν το παιχνίδι έγιναν μάρτυρες του «ματς της δεκαετίας» και ενός εκ των καλύτερων αγώνων που έγιναν ποτέ στην Αγγλία. Το τελικό 4-5 υπέρ της Γιουνάιτεντ (Ντάνκαν Έντουαρτς, Μπόμπι Τσάρλτον, Τόμι Τέιλορ(2) και Ντένις Βάιολετ) έφερε κλίμα ευφορίας στο στρατόπεδο των «κόκκινων διαβόλων» εν όψει του επαναληπτικού κόντρα στον Ερυθρό Αστέρα για τα προημιτελικά του κυπέλλου πρωταθλητριών ομάδων Ευρώπης.

Η ώρα της καταξίωσης, και στην Ευρώπη, πλησίαζε…

Στον πρώτο αγώνα οι «μπέμπηδες» είχαν κάνει το πρώτο βήμα για την πρόκριση στα ημιτελικά, κερδίζοντας τον Ερυθρό Αστέρα με σκορ 2-1 μες στο Ολντ Τράφορντ. Στον επαναληπτικό στο Βελιγράδι, η εμφάνιση της Γιουνάιτεντ και ιδιαίτερα του Μπόμπι Τσάρλτον ήταν εξαιρετική και ο τελικό 3-3 βρήκε τα «μωρά» του Μπάσμπι να πανηγυρίζουν μια μεγάλη πρόκριση.

Η αποφράδα ημέρα

Το πρωί της Πέμπτης 6 Φεβρουαρίου 1958 το Elizabethan charter aircraft G-ALZU με 44 επιβάτες (αποστολή και πλήρωμα) απογειώθηκε από το Βελιγράδι με προορισμό το Μάντσεστερ και ενδιάμεση στάση στο Μόναχο για ανεφοδιασμό. Κυβερνήτης του μοιραίου αεροσκάφους ήταν ο Τζέιμς Τέιν με συγκυβερνήτη τον Κεν Ρέμεντ. Ο ανεφοδιασμός του αεροσκάφους κράτησε μόλις 20 λεπτά και η πρώτη προσπάθεια για απογείωση είχε διάρκεια 40 δευτερολέπτων. Ο ήχος του ενός κινητήρα ήταν τραχύς και καταδείκνυε πρόβλημα στην ισχύ. Ο περίεργος ήχος του κινητήρα δεν ανησύχησε τον πιλότο καθώς τα «Ελίζαμπεθανς» ήταν τόσο ισχυρά αεροσκάφη που μπορούσαν να απογειωθούν ακόμη και με έναν κινητήρα σε πλήρη ισχύ. Στις 14.34 έγινε και δεύτερη αποτυχημένη προσπάθεια απογείωσης. Έτσι το αεροσκάφος οδηγήθηκε στο κεντρικό κτίριο για να μπορέσει να λυθεί το μηχανικό πρόβλημα τη στιγμή που οι παίκτες κατευθύνονταν στο λόμπι του αεροδρομίου. Ο μηχανικός Γουίλιαμ Μπλακ ενημέρωσε τους πιλότους ότι το αεροπλάνο θα έπρεπε να μείνει για μια μέρα ούτως ώστε να λυθεί το πρόβλημα. Αυτό βέβαια σήμαινε ότι η αποστολή θα καθυστερούσε. Η απόφαση των πιλότων ήταν ότι θα δοκίμαζαν και μια τρίτη φορά να «απογειωθούν».

Η μοιραία τρίτη προσπάθεια για απογείωση

Έτσι στις 15:03:06 το «Ελίζαμπεθαν» τροχοδρομούσε στο διάδρομο για τρίτη φορά. Ο Χάρι Γκρεγκ (γκολκίπερ) αφηγήθηκε παραστατικά εκείνες τις στιγμές. «Όταν επιστρέψαμε στο αεροπλάνο κάποιοι από την ομάδα ήταν νευρικοί. Προσπάθησα να κάνω πλάκα αλλά ο Τζόνι Μπέρι που καθόταν κοντά μου ήταν πολύ νευρικός και νόμιζε ότι θα πεθάνουμε όλοι.» Το αεροπλάνο δεν μπόρεσε ποτέ να απογειωθεί και αφού πέρασε το τέλος του διαδρόμου κατέληξε σε ένα σπίτι κι ενώ το ουραίο πτέρωμα είχε αποκολληθεί. Ο Χάρι Γκρεγκ κατάφερε να ανακτήσει τις αισθήσεις του λίγο μετά το ατύχημα και ήταν αυτός που έσυρε τους περισσότερους μακριά από τα συντρίμμια, τις πρώτες στιγμές της τραγωδίας.

Οι πρώτες αντιδράσεις στο Μάντσεστερ

Τα άσχημα νέα δεν άργησαν να «ταξιδέψουν» στο Μάντσεστερ. Απλοί άνθρωποι έκλαιγαν στους δρόμους και στα μαγαζιά της πόλης καθώς ήταν ήδη γνωστό ότι 7 ποδοσφαιριστές ήταν νεκροί ενώ η αγωνία μεγάλωνε για τον Ματ Μπάσμπι και τον Ντάνκαν Έντουαρτς καθώς πληροφορίες τους ήθελαν να δίνουν μάχη για τη ζωή τους.

Ο τραγικός απολογισμός

Από τους 44 επιβαίνοντες απεβίωσαν 23, ανάμεσά τους 8 παίκτες και 3 μέλη της ομάδας. Αυτοί ήταν οι Ρότζερ Μπιρν, Τζοφ Μπεντ, Έντι Κόλμαν, Ντέιβιντ Πεγκ, Μαρκ Τζόουνς, Τόμι Τέιλορ, Λίαμ Γουέλαν και ο μεγάλος Ντάνκαν Έντουαρτς (απεβίωσε στο νοσοκομείο 15 μέρες αργότερα). Το μοιραίο εκείνο μεσημέρι βρήκαν τραγικό θάνατο και οι Γουόλτερ Κρίκμερ (γραμματέας της ομάδας), Τομ Κάρι (γυμναστής) και ο Μπερτ Γουάλεϊ (μέλος του προπονητικού τιμ).

Η υπόσχεση

Ο Ματ Μπάσμπι υποσχέθηκε ότι θα έκανε και πάλι τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μεγάλη και το έκανε πράξη καθώς την οδήγησε στην κορυφή της Ευρώπης 10 χρόνια αργότερα.

Tα σέβη μου και καλή επιτυχία σε όλους!

ΥΓ Αφιερωμένο στους πιστούς οπαδούς της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ!!!

Forever and ever we remember

Τριάδα

Παλέρμο – Αταλάντα  1        1,80

Χέρακλες – Αϊντχόφεν         2        1,75

ΠΑΟΚ – Ολυμπιακός   2        2,10

Σύστημα 2-3

Ντέρμπι – Νότιγχαμ Φόρεστ  1        2,20

Τσέλσι – Μάντσεστερ Γ.        2        2,75

Ναϊμέγκεν – Φέγενορντ       2        2,30