Αν στην περίπτωση του φετινού Τσάμπιονς Λιγκ επιβεβαιώθηκε πως ο προπονητής σε μία ομάδα είναι σαν τον… Ιούλιο στο καλοκαίρι, στο Μουντιάλ απλά αποδείχθηκε με τον πιο πειστικό τρόπο.
Κατά γενική ομολογία στον τελικό πήραν μέρος οι κορυφαίες ομάδες του τουρνουά. Από τη μία η πληρέστερη και πιο ταλαντούχα Ισπανία κι από την άλλη η πιο σταθερή και σκληροτράχηλη Ολλανδία.
Ο Βιθέντε Ντελ Μπόσκε αυτό που είχε να κάνει ήταν να κρατήσει την ισορροπία στα αποδυτήρια, αφού οι «φούριας ρόχας» μεταλλάχθηκαν σε Μπαρτσελόνα και ουσιαστικά φάνηκε το πόσο οι Ινιέστα και Τσάβι έχουν αφομοιώσει το παιχνίδι του Γκουαρδιόλα. Ο εκλέκτορας των Ισπανών μοιραία διαχειρίστηκε το ρόστερ, αφού θα ήταν απόπειρα αυτοκτονίας να αλλάξει το σύστημα.
Οι Ολλανδοί φτάνοντας στον τελικό είχαν να σκεφτούν τον τρόπο που θα σταματήσουν αυτό το ασταμάτητο γύρω- γύρω όλοι των Ιβήρων, που ορισμένες φορές φέρνει τον τελικό αποδέκτη της μπάλας μ’ αυτή μέσα στα δίχτυα.
Έχω την αίσθηση πως ο Μπερτ Φαν Μάαρβικ πήρε πολλά από τα στοιχεία του Μουρίνιο και τα εφάρμοσε στους «οράνιε». Δυνατό πρέσινγκ, καλό passing game, για να πάει όλο το παιχνίδι στις δυνατές μονομαχίες, εκεί που φανερά οι παίκτες του υπερτερούσαν. Παράλληλα με τον Ρόμπεν σε ένα ρόλο … κρυφού κυνηγού, ο 58χρονος κόουτς ήξερε καλά πως η ομάδα του μία δύο φάσεις θα τις δημιουργούσε και ίσως έκλεβε το ματς.
Καλά το σκέφτηκε. Αυτό συνέβη και με ορθόδοξο ή μη τρόπο οι «τουλίπες» σταματούσαν τους Ισπανούς, μένοντας στο παιχνίδι. Το οποίο θα μπορούσε να έχει κλέψει αν ο Ρόμπεν δεν αστοχούσε στα δύο τετ α τετ. Τα σκληρά μαρκαρίσματα ωστόσο τους γέμισαν κάρτες, αλλά παράλληλα τους κούρασαν, αφού στις περισσότερες φάσεις οι παίκτες έδιναν το 100%. Έτσι μετά το 70’ ήταν φανερό πως η ομάδα του Ντελ Μπόσκε είχε το πάνω χέρι.
Ο Ισπανός τεχνικός βλέποντας όλα αυτά έκανε την κίνηση ματ του Μουντιάλ. Δεν ρίσκαρε να βγάλει τον καθαρά ανασταλτικό Μπουσκέτς, αλλά έβαλε δίπλα του τον Φάμπρεγκας παίρνοντας όλο το κέντρο. Αυτή είναι και η διαφορά του με τον Αραγονές, ο οποίος το 2008 σε κάθε παιχνίδι έκανε τις ίδιες αλλαγές. Το γκολ ήταν θέμα χρόνου για την Ισπανία, αφού οι Ολλανδοί συνεχώς «πουλούσαν» την μπάλα, ανανεώνοντας τις επιθέσεις των αντιπάλων τους.
Το τελικό 1-0 τελικά επιβεβαίωσε και τους δύο προπονητές. Από τη μία τον Μάαρβικ που έκανε μία καθαρά τεχνική ομάδα να παίζει για το αποτέλεσμα 100% κι από την άλλη τον Ντελ Μπόσκε να μπαίνει στο πάνθεον των κορυφαίων προπονητών όλων των εποχών.
Αυτή είναι η στυγνή αλήθεια. Ο Βιθέντε Ντελ Μπόσκε έχει κατακτήσει με τη Ρεάλ δύο Τσάμπιονς Λιγκ, δύο πρωταθλήματα, δύο Σούπερ Καπ (ένα Ευρώπης κι ένα Ισπανίας), ένα διηπειρωτικό κι όμως έφυγε ως... ταβερνιάρης! Με την εθνική Ισπανίας πήρε το Μουντιάλ. Αν όλα λοιπόν κρίνονται βάσει του αποτελέσματος είναι ένας εκ των κορυφαίων προπονητών επί των ημερών μας. Κι αφού λοιπόν το αποτέλεσμα τον δικαίωσε, εμείς δεν έχουμε παρά να υποκλιθούμε. Να υποκλιθούμε στον… ταβερνιάρη, που κατέκτησε την κορυφή του κόσμου.
