Μέχρι πριν τρία χρόνια τα μέλη της Λέσχης αριθμούσαν λιγότερες από 4.500. Είναι γεγονός πως ο κόσμος μέσα στον ενθουσιασμό των τελευταίων ετών προχώρησε σε μαζικές εγγραφές στο φορέα οι οποίες βεβαίως εδώ και αρκετό καιρό έχουν πάψει. Οι μεγάλες και δαπανηρές μεταγραφές και η αλλαγή το καλοκαίρι του 2009, η ανοδική πορεία της ομάδας, η άνετη ευρωπαϊκή έξοδος και η πορεία μέχρι τον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος το 2010, όπως και η ευρωπαϊκή διαδρομή τη σεζόν 2010/11, σε συνδυασμό βεβαίως και με τις εκλογές την άνοιξη του 2011, έπαιξαν πολύ καθοριστικό ρόλο στην αύξηση του αριθμού των μελών. Στην πραγματικότητα τούτο απέδειξε ότι ο κόσμος δεν αγκάλιασε το εγχείρημα της Λέσχης γιατί πίστεψε σ’ αυτό. Ηταν αποτέλεσμα των αγωνιστικών επιτυχιών κυρίως και βεβαίως των εκλογών οι οποίες, ομολογουμένως, πάντοτε επικέντρωναν το ενδιαφέρον.

Ομως αυτό ήταν και παραμένει μεγάλο λάθος. Παρά τις όποιες απογοητεύσεις, ίσως και απολύτως δικαιολογημένες, ο κόσμος θα πρέπει να συσπειρωθεί γύρω από τη Λέσχη. Να πάρει την κατάσταση στα χέρια του, να είναι αυτός που θα διαμορφώνει στο εξής τις εξελίξεις γύρω από την αγαπημένη του ομάδα και όχι να η σημερινή μειοψηφία ορισμένων χιλιάδων ή ακόμη και εκατοντάδων. Οσο πιο μεγάλος είναι ο αριθμός των οικονομικώς τακτοποιημένων μελών της Λέσχης τόσο πιο αντιπροσωπευτικό της διάθεσης του κόσμου του Αρη θα είναι το δείγμα των αποφάσεων που θα λαμβάνονται. Γιατί με 20.000 συνειδητοποιημένους ανθρώπους οι οποίοι θα έχουν ενεργό ρόλο με τη συμμετοχή τους στο φορέα, αφενός η Λέσχη δε θα μπορούσε να ελέγχεται από κανένα, και σίγουρα από αυτούς τους οποίους αρκετοί κατηγορούν, αφετέρου θα ήταν εντελώς διαφορετική η δυναμική του Αρη στα κέντρα αποφάσεων.

Ας φανταστεί ο καθένας μια Λέσχη η οποία θα εκπροσωπούσε 20.000 οικογένειες, με οικονομικώς τακτοποιημένα μέλη. Θα μπορούσε να απαιτήσει και να διεκδικήσει πράγματα σε κάθε αθλητική και πολιτική αρχή ευρισκόμενη πλέον σ’ ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο. Οι χώρες της Ευρώπης προχώρησαν νωρίτερα στο μοντέλο αυτό συμμετοχικής διοίκησης. Είναι κρίμα το συγκεκριμένο να οδηγείται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στην παρακμή. Με μια ισχύ αντάξια του ονόματος του Αρη οι «κίτρινοι» θα μπορούσαν επιπλέον να προσεγγίσουν κάποιον πραγματικά μεγάλο επενδυτή. Δυστυχώς ακόμη απέχουμε πολύ απ’ αυτό. Με τα σημερινά δεδομένα οι μεγιστάνες αποτελούν ουτοπία και το διαπιστώνουμε βεβαίως καθημερινά, με χαρακτηριστικό το παράδειγμα του Παναθηναϊκού και των… Αράβων του.